Als ik maar hard genoeg werk, dan kom ik er wel. Dan word ik vanzelf gelukkig.
Een gedachte die ik jarenlang grondig heb geloofd en trouw naar heb geleefd. Maar ìs het ook echt zo? Is het echt zo dat als je maar hard genoeg je best doet en door jakkert, je uiteindelijk wel gelukkig zal worden?
Ik weet nog dat mijn moeder mij leerde: niks is moeilijk voor hen die wíllen. Dus ik gebruikte AL mijn wilskracht om mijn mavo, havo, VWO te halen en uiteindelijk af te studeren. Ik dacht, aan mijn wilskracht zal het niet liggen! Dus gaan met die banaan, schouders er onder en niet miepen maar doorzetten. Het betekende nu even afzien, maar ik zou er later gelukkig door zijn.
Nu jaren later, een prachtig gezin, bedrijf en fijn huis later, ben ik deze manier van stuwing in mijn leven aan het herzien. Want een leven op alleen wilskracht is niet persé een prettig leven.
Begrijp me goed, ik ben fan van het concept doorzettingsvermogen. Niks mis mee, leren wij ons kleine mannetje ook. Als je wilt leren zwemmen moet je doorzetten en elke week in het koude badje springen om die schoolslag te blijven oefenen. Ik vind ook dat doorzettingsvermogen karakter bouwt. Dus ik wil deze eigenschap niet kwijt.
Doorzettingsvermogen of vreugde, wat drijft jou?
Maar louter doorzettingsvermogen als stuwing in het leven om iets te bereiken, kan op een gegeven moment leeg en onbezield aanvoelen. Je kunt er op den duur zelfs moe van worden. Het is onbevredigend als je maar door blijft ploeteren en nooit het gevoel hebt van ‘er zijn’.
Wat is jouw dagelijkse stuwing?
Kijk eens of je de volgende gedachten wel eens hebt.
- Ik word geleefd door de waan van alledag.
- Mijn belangrijkste doel van elke dag is om de kinderen in bed te krijgen en zorgen dat het huis niet ontploft.
- Ik kan mijn successen niet echt vieren.
- Ik heb geen duidelijk doel in het leven.
- Ik ben regelmatig ‘op zoek’ naar geluk.
Als je bovenstaande gelooft, al is het er maar één, wat is je drijfveer dan? Het voelt niet als licht en makkelijk, toch? En, nee er is niks mis met een beetje doorzettingsvermogen, maar er is ook geen verbod op een vreugdevol leven.
Ik heb bij wijze van test een tijd lang inspiratie en vreugde als drijfveer gekozen in plaats van doorzettingsvermogen. Mijn leven is daardoor veranderd. Ik paste de volgende stappen toe.
- Elke ochtend (en vaak ook de avond ervoor) nam ik de tijd om te bedenken wat er op de agenda stond voor de aankomende dag.
- Daarna ging ik bedenken met welke emotie ik die dag wilde doorkomen. Ik koos vaak inspiratie en vreugde. Soms kalmte en tevredenheid. Ach, waar ik zin in had.
- Als laatste stap ging ik visualiseren hoe ik met de gekozen emoties die dag zou doorkomen.
Als ik bijvoorbeeld vreugde koos, dan was dit mijn visualisatie. Ken je de koeien die gaan springen als ze de eerste dag van de lente weer buiten mogen komen? Ze gaan dansen en spingen. En als ze konden zingen, zouden ze het zeker doen. Dus ik visualiseerde mij als een dansende koe die vol inspiratie en vreugde alle agenda punten van die dag af aan het werken was. Vol inspiratie onder de douche staan, blije ontbijtje maken, naar mijn werk gaan, de boodschappen doen, vol vreugde de sokken opruimen, mijn mailtjes beantwoorden.
Tja, ik kon de dag met het gevoel van ‘door ploeteren’ of ‘vreugde en inspiratie’ doorkomen. De dag zou hetzelfde blijven. Dus ik heb gekozen voor het laatste. En ja, daar had ik elke avond en ochtend wel wat wilskracht voor nodig om dat gevoel op te roepen. Maar tenslotte ging het steeds makkelijker.
Probeer het eens voor één week en laat ons eens weten hoe het je bevalt.
Tekst: Liane den Hartog voor VivOnline
